Mini-Community, seçici mutizm sürecinden etkilenen insanların bir araya geldiği bir alandır.
Bu süreci yaşayan bir aile olarak bazen kendimizi yalnız hissediyorduk.
Ailem aynı süreçten geçen diğer ailelere ulaşmaya çalıştı ve bu alanda çalışmış terapistler aradı.
Seçici mutizm sürecinde öğretmen desteğinin ne kadar önemli olduğunu gördük.
Kardeşimin rahat konuşma egzersizleri için,
önce yerleri bilgilendirdik, sonra kardeşimle birlikte gittik.
Onun için restoranlarda menüleri okudum ve uzun bir süre siparişlerini kulağıma fısıldadı ve ben de verdim.
Zamanla kardeşim de sipariş vermeye başladı.
Bizim için restoranlarda en önemli kriter yemek değil, sipariş süreciydi.
Markette kardeşim ilk kez bir market çalışanına çok kısık bir sesle süt reyonunun nerede olduğunu sordu.
Kardeşimin süreci hakkında önceden bilgi verdiğimiz çalışan, sütün nerede olduğunu gösteriyordu,
"Günde kaç bardak süt içiyorsunuz?" sorusuna önce parmaklarını göstererek cevap verdi.
Sonra başka bir gün, daha yüksek bir sesle başka bir ürünün nerede olduğunu sordu.
Kardeşimle birlikte sokaktaki insanlara sormak üzere küçük anket soruları hazırladık.
Bazen durdular ve cevap verdiler.
Bazen "Zamanım yok" deyip yollarına devam ettiler.
Bazen de kardeşimin sesinin ilk kez yabancılara yüksek sesle söylendiğini duymasını uygun görenler oldu.
Kimse zarar vermek istemedi,
ama çoğu insan nasıl davranması gerektiğini bilmiyordu.
Eğer bilinçli gönüllülere ulaşabilseydik
Çocukla baskı uygulamadan iletişim kurabilen bir kişi,
bu deneyim çok daha güvenli ve rahat olabilirdi.
Mini-Community tam da bu süreçteki ihtiyaçlardan doğdu.
Ancak ben bir uzman değilim, ailem de değil.
Mini-Community tedavi veya çözüm sunmamaktadır.
Sadece bu yolda yalnız yürümememiz için var.
Seçici mutizmli çocukların seslerini duyurmak, sürece destek olmak ve bu yolu birlikte yürümek isteyen herkese açıktır.
Mini-Community, seçici mutizm yolculuğundan etkilenen insanların bir araya geldiği bir alandır.
Bu süreçten geçen bir aile olarak kendimizi yalnız hissettiğimiz zamanlar oldu.
Ailem aynı yolculuktan geçen diğer ailelere ulaşmak için çalıştı ve bu alanda deneyimli terapistler aradı.
Seçici mutizm sürecinde öğretmen desteğinin ne kadar önemli olduğunu gördük.
Kardeşimin rahat konuşma egzersizleri yapabilmesi için önce mekanları bilgilendirdik, sonra ailecek oraya gittik.
Restoranlarda kardeşime menüyü ben okurdum. Uzun bir süre siparişlerini kulağıma fısıldarlardı. Zamanla kardeşim kendi siparişini kendisi vermeye başladı. Bizim için restoranlarda en önemli şey yemek değil, sipariş verme süreciydi.
Kardeşim süpermarkette ilk kez çok kısık bir sesle kasiyerden süt istedi. Daha önce kasiyere kardeşimin süreci hakkında bilgi verdiğimizde ve sütün yerini gösterdiklerinde "Günde kaç bardak süt içiyorsun?" sorusuna önce parmaklarıyla işaret ederek cevap vermişti. Başka bir gün ise biraz daha yüksek bir sesle farklı bir ürünün yerini sordular.
Kardeşimle birlikte sokaktaki insanlara sormak için küçük anket soruları hazırladık. Bazen insanlar durup cevap veriyorlardı. Bazen de "vakit yok" deyip geçip gidiyorlardı. Bazen kardeşimi daha yüksek sesle konuşması için uyaranlar bile oldu, çünkü kardeşimin yabancılara yönelik sesini ilk kez duyuyorlardı.
Kimse kötü niyetli değildi ama çoğu insan nasıl davranacağını bilmiyordu. Bu konunun farkında olan ve çocukla baskı kurmadan iletişim kurabilecek gönüllülere ulaşabilseydik, bu deneyim çok daha güvenli ve rahat olurdu. Mini-Community tam da böyle bir ihtiyaçtan doğdu.
Ancak ben profesyonel değilim, ailem de değil.
Mini-Community'de herhangi bir tedavi veya çözüm önerilmemektedir.
Sadece kimse bu yolda yalnız yürümesin diye vardır.
Seçici mutizmli çocukların seslerini duyurmak, sürece destek olmak ve bu yolu birlikte yürümek isteyen herkese açıktır.
Turkish 
English 
German 
Danish